Aşağıdaki konuşmalar 1995’te Ankara’da yayın yapan Çağdaş Radyo’da, benim kaliteli müzik ile tanışmamı sağlayıp müzikal altyapımın temellerini atan Genel Beğeniye Şamar adlı programda geçmiştir. Şimdi bu adamlar metali eleştiriyorsa kendileri neler dinliyor diyenler çıkacaktır, programda çaldıkları grup ve sanatçılardan bazılarını sayarsak müzikle ilgilerini anlamamıza yardımcı olabilir; King Crimson, Joy Division, Jane's Addiction, Talking Heads, Pale, Primus, Can, Lou Reed, Leonard Cohen, Nick Cave, Tom Waits, (10 sene önce kaç kişi tanıyordu şimdilerde çok tanınan Cave ve Waits'i?) Smiths, The Fall, The Psychedelic Furs, The The, Talk Talk, Specials (Athena öncesi Türkiye’de Ska türünün adı bile geçmiyorken bu grubu çalıyorlardı), Nautilus Pompilous, Pogues, Test Departmant, Einstürzende Neubauten, Drella, 2nd Communication, Ruins (hayatımda rastladığım en ilginç müzikleri yapan japon grup), Ornette Coleman, John Coltrane, John Zorn, Chick Korea... Bunların çoğu da dahil olmak üzere programda yer bulan müzikleri Türkiye’de ilk kez bir radyoda çalan kişilerdir bu programı yapan Cahit ve Çağatay. Free Jazz ve Avangard Jazz türlerine bu program sonrası sadece TRT Radyo 3’te rastlayabildim. Bu türler dışında bir çok duyulmamış türde müziklere yer vermişlerdir. Brit Rock TR, "Genel Beğeniye Şamar" adlı programı yapan Cahit ve Çağatay'a ithaf edilmiş bir sitedir.
 

Cahit: ...... Bora da telefonla arayıp “metal”e değinin dedi ama biz zaten bu program değindik. Metali siz bizden sorun, daha diyecek neler var da... Şimdi bir daha bando mızıka geçiyoruz burda, Metin’in (Solmaz) cibiliyeti yetmez, biz yeteriz

Çağatay: Metalle uğraşmaktan canım çıktı, yoruldum, dilimde tüy bitti

Cahit: Ezemedik ki başını, metalcilerin hepsini asıcan, asmayıp da besleyelim mi? (güler)

Çağatay: (gülerek) İyi dedin ya. Şimdi bir de bu metalciler çok hızlı dinliyorlar ya, yüksek volümle dinliyorlar, zaten mesela Manower gibi gruplar ses duvarlarını yıkmaya çalışıyorlar, en yüksek desibelde kim çalacak hesabına gidip..

Cahit: Yok 125 desibel çalmışlar, yok 130, beş jet uçağının gürültüsüne eşitmiş, böyle kıyaslar da yapılır ya metalciler arasında; (metalci ağzıyla konuşarak) “abi ya, 5 jet uçağı kalktığında çıkan sesten daha fazlaymış Manower’ın konseri”

Çağatay: 2 mach mesela. Böyle bir sahte sidik yarışı var metalciler arasında. Tabi bu yüksek volüm metlacilerin beyninin erimesine yol açıyor, bütün metalciler mesela doğuştan geri zekalıdır, belki doğuştan bir IQ’ları vardır tabi, doğuştan getirdikleri IQ da 50-60 arasında, moron seviyesinde, fakat zamanla yüksek volümle dinledikçe bu 20’ye düşüyor, embesil oluyorlar, artık iyice hastaneye kapatılmalık oluyorlar. Bu metalcilerin bir sıkıntısı da dar pantolon. Şimdi dar pantolon giyince, biliyorsun dar pantolon cinsel iktidarı ortadan kaldırıyor, yani cinsel aktiviteyi sıfırlıyor, öyle değil mi? Tabi öyle bir şey vardı dar pantolonda, Haydar Dümen’in deyimiyle penis bölgesini sıkıyor ya, orda kan dolaşımı duruyor ve iktidarsız hale geliyor yıllar boyu dar pantolon giyenler, dar pantolon kan dolaşımını durduruyor, beyne kan gitmiyor, bu sefer n’oluyor, eksiye düşüyor IQ, metalcilerin iki kere ikiyi hesaplayamamalarının sebebi bu. Müzikal bağlamda hiçbir şey demek istemiyorum, allahlarından bulsunlar, orda söyleyecek hiçbir şey yok zaten..

Cahit: Müzik, yani üstüne hiçbir şey konuşulmayacak kadar zayıf

Çağatay: Bir de şu oldu, bunu Halil Turanlı gibi isimler de yaptı, metalin bu speed metal ya da trash metal gibi türevi..

Cahit: (güler) Tıraş

Çağatay: Secret Rive, Anthrax gibi gruplar çıktı mesela, bunlara iyi metalciler dendi. Mesela Anthrax, Public Enemy ile turnelere çıktı, böyle olunca bunların aşağı yukarı iyi müzik yaptığı varsayılıyor ama eninde sonunda toptancı bir bakışla hepsi bir metal grubu, bence sol politik bir söylem edinmeleri onları kurtarmıyor metal müzik yapmış olmalarından

Cahit: Kaldı ki sayıları da çok az zaten

Çağatay: Çok az tabi

Cahit: Şimdi hangi şarkıyı çalalım? Metal çalalım hadi. Ben metal çalayım (çay kaşığını çay tabağına vurarak sesler çıkartır), işte metal çaldım

Çağatay: Aslında metalciler..

Cahit: (gülerek) Voice of Industry

Çağatay: Einstürzende Neubauten mesela asıl metalcidir. Çünkü metallerle yapar müziği, endüstriyel atıklarla, varillerle..

Cahit: Testereler, matkaplar, değil mi?

Çağatay: Metal artıklarla yaparlar müziklerini, öbürleri, zibidiler..

Cahit: Sürekli aynı marka gitarla, (metalci ağzıyla konuşarak) “metalin sound’una şu gitar daha iyi uyuyormuş abi”. Böyle söylemler de var.

Çağatay: Gibson gitar mesela

Cahit: (metalci ağzıyla konuşmaya devam eder) “Blues için şu gitar idealmiş” falan. Alırsın, iki akor basarsın cün-cün-cün, punk’ta da var bu da, punk’ın cibilliyeti var hiç olmazsa

Çağatay: Punk bir alt-kültür’dür, metalde öyle bir şey yok, metal çok uzlaşmacı

Cahit: Hıristiyan kültürü

Çağatay: Amerika’da mesela kilise bile metali dinlenilebilir musiki kategorisine alıyor metali, çünkü rahatsız edici bulmuyorlar, kendileri için tehlike olarak görmüyorlar metali, biliyorlar çünkü..

Cahit: Hıristiyan kültürüne hiçbir eleştiri yok

Çağatay: Tabi, evcimen bir şeydir metal

Cahit: Fakat şimdi Nick Cave de hıristiyan dedik, ordaki ayrımı bilenler biliyor

Çağatay: Nick Cave’inki İsa’nın trajedisinden kaynaklanan bir şey, bu şarap-ekmek ayininden..

Cahit: Belki kendi trajedisiyle özdeşleştiriyor bunu Nick Cave. Klasik hıristiyan kültürüyle ya da burjuva kültürüyle en ufak bir alakası yok Nick Cave’in, aksine Barbaros’un deyimiyle en büyük eleştiriyi yapan adam belki de burjuva kültürüne. Sen söyledin ya ayrıntılarda yatıyor..

Çağatay: Tabi, ayrıntılarda, politik olarak değil de. Şimdi Joy Division dinleyelim, sonra bundan da söz ederiz. Metalciler “hişşşt” diye (fermuarın açılma efektini yapıyor) fermuarlarını asçsınlar, alet biraz soluk alsın, yazık, başını bu kadar sıkmayın